الشيخ الصدوق ( مترجم : تهراني )

67

علل الشرايع ( فارسي )

خوانده مىشود ولى ساير نمازها دو ركعت مىباشند ؟ حضرت فرمودند : زيرا نماز بر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم دو ركعت ، دو ركعت واجب گرديد و آن سرور به آنها دو ركعت اضافه فرمود و مجموع چهار ركعت گرديد ، سپس از نماز مغرب يك ركعت كاستند و نيز در سفر از هر كدام دو ركعت كم نمودند ولى مغرب را به همان حال سه ركعت باقى گذارده و فرمودند : من حياء مىكنم در نماز مغرب دو بار بكاهم و به خاطر همين جهت نماز مغرب در حضر و سفر سه ركعت خوانده مىشود . باب پانزدهم سرّ اين كه در نماز مغرب و نوافل آن در سفر و حضر تقصير نمىباشد حديث ( 1 ) احمد بن محمّد بن يحيى عطَّار از پدرش از ابو محمّد علوى دينورى باسنادش حديث را مرفوعا از امام صادق عليه السّلام نقل كرده ، راوى مىگويد : محضر امام عليه السّلام عرضه داشتم : براى چه نماز مغرب سه ركعت و نوافلى كه بعدش مىخوانند چهار ركعت بوده و در سفر و حضر شكسته نمىشوند ؟ حضرت فرمودند : خداوند عزّ و جل حكم نماز در حضر را بر پيامبر اكرم اين طور نازل فرمود كه هر نمازى را دو ركعت بخواند پس آن حضرت به هر نمازى در حضر دو ركعت افزوده و در سفر آنها را قصر نمودند مگر نماز مغرب و صبح و زمانى كه نماز مغرب را خواندند خبر ميلاد حضرت فاطمه سلام الله عليها به سمع مباركش رسيد به جهت شكر و سپاس از خداى عزّ و جل يك ركعت به آن افزودند و هنگامى كه حضرت حسن مجتبى سلام الله عليه متولَّد شدند به خاطر تشكَّر از خداى مهربان دو ركعت بعد از آن اضافه نمودند و پس از متولَّد گرديدن حضرت امام حسين عليه السّلام به شكرانه اين عطيّه الهى دو ركعت ديگر به آن اضافه كرده و فرمودند : براى مذكَّر مانند دو نصيب مؤنث ملاحظه مىگردد و پس از آن در سفر و حضر نماز مغرب و اين چهار نافله بعدش را به حال خود گذاردند . باب شانزدهم سرّ اين كه نماز صبح به حال خود گذارده شده و در سفر و حضر به همين حال مىباشد حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسن بن